قوانین کامنت‌گذاری

در رویش باور داریم یادگیری فقط با خواندن یک مقاله، دیدن یک ویدئو یا تمام کردن یک دوره اتفاق نمی‌افتد.

خیلی وقت‌ها زمانی که درباره یک موضوع می‌نویسیم، سؤال می‌پرسیم، تجربه‌ای را به اشتراک می‌گذاریم یا حتی درباره یک تمرین فکر می‌کنیم، تازه متوجه می‌شویم چه چیزهایی را واقعاً یاد گرفته‌ایم و کدام بخش‌ها هنوز برایمان مبهم است.

به همین دلیل، بخش نظرات و پرسش‌وپاسخ در دوره‌ها، نقشه‌راه‌ها و مقاله‌های رویش فقط یک قسمت برای گذاشتن کامنت نیست؛ بخشی از فرآیند یادگیری و رشد شماست.

چرا در رویش کامنت بگذاریم؟

۱. چیزی که می‌نویسید، بهتر در ذهنتان می‌ماند

وقتی یک مفهوم را با زبان خودتان توضیح می‌دهید یا درباره تجربه شخصی‌تان می‌نویسید، یادگیری از حالت دریافت منفعل خارج می‌شود و تبدیل به یک فرآیند فعال می‌شود.

گاهی حتی یک کامنت کوتاه مثل:

من متوجه شدم در زمان تعارض بیشتر سکوت می‌کنم تا اینکه واقعاً مسئله را حل کنم.

می‌تواند باعث شود یک مفهوم را خیلی عمیق‌تر از صرفاً خواندن آن متوجه شوید.

۲. سؤال پرسیدن بخشی از یادگیری است

قرار نیست همه چیز را از قبل بدانید.

اگر بخشی از یک مقاله، دوره یا تمرین برایتان سؤال ایجاد کرده، همان سؤال را مطرح کنید. ممکن است پرسش شما دقیقاً همان چیزی باشد که ذهن شخص دیگری را هم درگیر کرده است.

۳. تجربه شما می‌تواند به دیگران کمک کند

رویش فقط یک فضای یک‌طرفه برای آموزش نیست.

تجربه‌ها، نگاه‌ها و سؤال‌های کاربران می‌توانند به دیگران کمک کنند تا متوجه شوند در چالش‌هایشان تنها نیستند و تجربه‌های مشابهی وجود دارد.

البته قرار نیست تجربه شخصی یک کاربر جای نظر تخصصی یا روان‌درمانی را بگیرد؛ هدف، ایجاد فضایی برای گفت‌وگوی سالم و یادگیری جمعی است.

۴. نوشتن درباره خودتان، یک تمرین خودشناسی است

گاهی پاسخ دادن به یک سؤال ساده، چیزهایی را درباره خودمان روشن می‌کند که قبل از آن به آن‌ها توجه نکرده بودیم.

مثلاً:

وقتی کسی از من انتقاد می‌کند، اولین واکنشم چیست؟

یا:

در روابط، بیشتر از چه چیزی می‌ترسم؟

نوشتن پاسخ همین سؤال‌ها می‌تواند خودش بخشی از مسیر خودشناسی باشد.

چطور در رویش کامنت بگذاریم؟

برای اینکه فضای رویش امن، محترمانه و مفید برای همه کاربران باقی بماند، هنگام مشارکت این اصول را رعایت کنیم:

۱. با احترام صحبت کنیم

ممکن است با نظر یک نفر کاملاً مخالف باشیم، اما قرار نیست به خود فرد حمله کنیم.

نقد یک نظر با تخریب یک انسان فرق دارد.

۲. تجربه شخصی‌مان را به جای حقیقت قطعی معرفی نکنیم

می‌توانید بگویید:

من این موضوع را این‌طور تجربه کردم.

اما بهتر است نگوییم:

همه آدم‌هایی که این رفتار را دارند دقیقاً همین مشکل را دارند.

تجربه شخصی ارزشمند است، اما لزوماً یک قانون عمومی نیست.

۳. تشخیص روان‌شناختی برای دیگران ندهیم

فضای کامنت جای تشخیص دادن نیست.

مثلاً بهتر است به فردی که درباره شریک عاطفی‌اش نوشته نگوییم:

همسر تو قطعاً خودشیفته است.

یا:

تو قطعاً اختلال فلان را داری.

تشخیص اختلالات روان‌شناختی نیازمند ارزیابی تخصصی است.

۴. توصیه درمانی قطعی ندهیم

می‌توانیم تجربه‌مان را به اشتراک بگذاریم، اما نباید برای مشکلات جدی دیگران نسخه قطعی بپیچیم.

مثلاً به‌جای:

این دارو را مصرف کن.

یا:

حتماً باید همین کار را انجام بدهی.

می‌توانیم بگوییم:

من در چنین شرایطی از یک متخصص کمک گرفتم و برایم مفید بود.

۵. اطلاعات خصوصی خودمان یا دیگران را منتشر نکنیم

برای حفظ حریم خصوصی، از نوشتن اطلاعاتی مثل شماره تماس، آدرس، اطلاعات هویتی، تصاویر خصوصی یا جزئیات حساس درباره خود یا افراد دیگر خودداری کنید.

به‌خصوص درباره اعضای خانواده، همسر، فرزندان یا اشخاص دیگری که ممکن است رضایت انتشار اطلاعاتشان را نداشته باشند.

۶. فضای کامنت محل تبلیغات نیست

لطفاً از تبلیغ محصولات، خدمات، صفحات شخصی، لینک‌های تجاری یا ارسال پیام‌های تبلیغاتی بدون هماهنگی با رویش خودداری کنید.

۷. توهین، تمسخر و قضاوت ممنوع است

اختلاف نظر کاملاً طبیعی است.

توهین، تحقیر، تمسخر، تهدید، برچسب‌زنی، نفرت‌پراکنی و حمله شخصی جایی در فضای رویش ندارد.

۸. از انتشار محتوای نامرتبط خودداری کنیم

تلاش کنیم کامنت و پرسشمان تا حد امکان با موضوع همان مقاله، دوره یا نقشه‌راه مرتبط باشد.

این کار باعث می‌شود بخش پرسش‌وپاسخ برای همه کاربران قابل استفاده و قابل دنبال کردن باقی بماند.

۹. قبل از ارسال، یک بار دیگر کامنت خودمان را بخوانیم

یک قانون ساده: اگر همین جمله را کسی درباره من می‌نوشت، چه حسی پیدا می‌کردم؟